Tachtig kinderen, één kraan The smallest act of kindness means more than the grandest intention

In het jaar 2000 bezocht de Blaricummer Pierre Pourchez zijn geboortestad Medan, gelegen op het Indonesische eiland Sumatra. In een restaurantje zat hij met zijn vrouw te genieten van de Indonesische keuken, toen zijn oog viel op een groepje hard lachende mensen. Toen Pierre zag waar de mensen om lachten, brak zijn hart. Een gehandicapte straatjongen van een jaar of twaalf, met alleen een hemdje aan, niet eens een broek. Een straatjongen, een straatkat. Achtergelaten, met minder dan niks.

 

Gehandicapte kinderen in Indonesië

In landen als Indonesië zijn veel straatkinderen gehandicapt. Mensen geloven namelijk dat het krijgen van een gehandicapt (of homofiel) kind een vloek of straf van God is. Kinderen worden met die reden vaak op straat gegooid door hun familie. Pierre, de (inmiddels gepensioneerde) basisschoolleerkracht, kon dit niet aanzien en ging op zoek naar een project. Hij moest iets doen.

 

Abdi Kasih

Via een kennis kwam Pierre terecht bij het opvangcentrum Abdi Kasih, opgezet door Lenny Kosasih. Veertig jaar geleden begon dit als een klein hutje, zonder elektriciteit of verharde weg in de buurt. Straatkinderen konden hier terecht voor een beetje eten, liefde, aandacht en dak boven hun hoofd. Van het een kwam het ander: Abdi Kasih begon te groeien, maar genoeg middelen waren er niet. In de verste verte niet.

 

Openbare Basisschool (OBS) de Bijvanck

Geïnspireerd komt Pierre terug in Nederland. Terug op school (de Openbare Basisschool de Bijvanck in Blaricum) deelt Pierre zijn verhaal met collega’s en leerlingen. “Als ik de kinderen in groep 6 vraag hoeveel kranen ze thuis hebben en die in 15 seconden te tellen, dan vergeten ze vaak nog een heleboel. De wasmachine, badkuip, wastafel en toilet. De 80 kinderen in het tehuis hadden dus één kraan.”

 

Stichting Blaricum-Sumatra-Medan (BSM)

Na overleg kwam al snel de overeenstemming dat Stichting Blaricum-Sumatra-Medan in leven geroepen moest worden, met de OBS Bijvanck als haar draaiende motor. Sinds 2000 is groep 6 ieder jaar verantwoordelijk voor het inzamelen van geld door middel van voorstellingen, optredens, evenementen en acties.

 

Twintig jaar later

We zijn nu bijna twintig jaar verder en Pierre kan niet trotser zijn. Er is inmiddels een flinke lijst met sponsoren. Het dak kon gerepareerd worden, slaapkamers kregen raamkozijnen, er is een pomp aangebouwd die water uit een diepte van 80 meter in de grond kan halen… Maar ook hebben ze dankzij een kerstactie van de middelbare school Huizermaat een visvijver aangelegd, voor het kweken van vis. Ook is er een groentetuin aangelegd, een rijstveldje en een schone keuken waar op een hygiënische manier gekookt kan worden. Inmiddels zijn er zeven kranen aanwezig en heeft elk kind een eigen bedje.

 

En toen kwam ik

En toen kwam ik. Op een winteravond zat Pierre bij mijn moeder op de bank met de vraag of ik deel wilde uitmaken van de stichting. Ik wist niet hoe snel ik hierop ‘ja’ moest roepen; ik kende de stichting en was impressed door alles wat Pierre al voor elkaar gekregen had. Ik maakte een website en schreef hier de teksten voor. Ik zorgde dat de stichting op social media kwam en brainstormde me rot, samen met mijn grote vriend Pierre. Samen organiseerden we een kerstmarkt, waar we heel Blaricum uitnodigden. Er was heerlijk eten, livemuziek en een loterij waar kinderen en volwassenen prachtige prijzen konden winnen. Allemaal gesponsord gekregen van genereuze dorpsgenoten! Ook zorgden we voor wat publiciteit in de media. Ik wilde niets liever dan deze stichting groot maken.

Inmiddels zijn Pierre en ik de enige twee die in het bestuur zijn overgebleven. Soms ligt het maanden stil, gewoon omdat we geen tijd hebben. Maar uit mijn hoofd is het nooit, ik vind het namelijk ontzettend belangrijk om iets goeds te doen voor een ander. Soms denk ik dat er te weinig mensen zijn die dit met mij delen. Als mensen er zelf niet beter van worden, doen ze iets vaak al niet. Dit vind ik heel erg! Gelukkig zijn er heel veel mensen die wèl begrijpen waarom het belangrijk is om dit te doen.

 

Een betere wereld

Ik weet dat ik niet de hele wereld kan veranderen. Ik zou heel graag willen, het liefst los ik elke oorlog op en zorg ik dat er niemand meer in armoede leeft. Dat kan nou eenmaal niet. En om me nou aan te sluiten bij een grote organisatie waar ik elke week met een bus langs de deuren moet, of waar ik een paar maanden in het buitenland voor moet zijn (wat me trouwens fantastisch lijkt): daar heb ik geen tijd en geld voor en eerlijk: ook geen zin in.

MAAR, dat wil niet zeggen dat ik niks hoef te doen voor mijn medemens. Dit betekent voor mij dat ik het op kleinere schaal ga proberen. Mijn hart is gestolen door de kindjes van Abdi Kasih en dit is nu het steentje geworden dat ik bijdraag aan een betere wereld. Natuurlijk hoeft niet iedereen dit te doen, maar ik ben wel van mening dat degenen die zelf niet actief zijn op deze manier, ten minste naasten kunnen steunen die dit wel doen.

Kinderen bepalen niet in welk nestje ze geboren worden. De één krijgt voor honderden euro’s aan cadeau’s op zijn verjaardag, wordt elke dag met een verhaaltje en heel veel kussen en knuffels in zijn warme bedje gelegd ’s avonds en wordt met de auto naar piano-, hockey en tekenles gereden. En de ander wordt in een mandje zo de straat op geflikkerd, omdat het scheel kijkt, niet goed kan leren of een lichaamsdeel mist. Als de kinderen uit de eerste groep, waar ik –thank god- ook bij hoor, nou een beetje moeite zou doen…

 

Mijn kerstactie

De zomer is weer voorbij en mijn gedachten zitten in Indonesië. Ik voel me schuldig omdat ik al een paar maanden niets heb gedaan voor Stichting BSM, terwijl de vrijwilligers daar zich èlke dag, dag in dag uit, inzetten voor de kids. Met kerstmis in het vooruitzicht, maak ik een pagina op gofundme.com aan, met het doel om zo snel mogelijk 500 euro in te sparen. Hiervoor kunnen we nieuwe schoolspulletjes, kleertjes, levensmiddelen en speelgoed voor de kinderen kopen en ook voor onze vrijwilligers willen we graag iets leuks regelen.

 

Wil je hierbij helpen? Ga dan naar DEZE link als je met creditkaart wil betalen, of maak het handmatig over naar de IBAN:

NL60 RABO 0168498839 TNV Stichting BSM.

Als het goed met je gaat, kun je ook een ander helpen!

 

Voor meer informatie kun je kijken op www.stichtingbsm.nl! Foto’s van het kerstpakket dat we hopelijk kunnen realiseren, volgen.